Dziś znów o nim głośno w Szczecinie. Jest mural, są gadżety, są wspomnienia. Paprykarz stał się symbolem miasta- jak oscypek dla Zakopanego, czy rogale Marcińskie dla Poznania. warto jednak pamiętać, że choć jego początki sięgają szczecińskiego „GRYFA” to nie był on jedynym producentem paprykarza szczecińskiego. Po zamknięci zakładów „GRYF” w Szczecinie w latach 90, paprykarz nie zniknął. Jego produkcją zajęła się „BELONA” – zakład przetwórstwa rybnego w Dziwnowie. Przez lata produkowany właśnie tam w nadmorskim zakładzie, który bez rozgłosu podtrzymywał smak i tradycję, znanej całej Polsce. To dzięki niej paprykarz szczeciński przetrwał i nie zniknął z mapy kulinarnej Polski. Dziś, gdy „BELONA” już nie istnieje Ryby z Wyspy Wolin kontynuują te tradycję w wersji rzemieślniczej. Tu paprykarz nie jest produktem – jest dziedzictwem. Nie robimy konserw lecz tworzymy smakowe wspomnienia z szacunkiem do tradycji. Bo paprykarz szczeciński to nie tylko puszka. To ludzie, miejsca i decyzje, które sprawiły, że nadal możemy się nim cieszyć.

Smak, Który Łączy Pokolenia